Week 3 en een half

Hoi iedereen,

Nu ik dit schrijf zit ik weer thuis, in Nederland. Saai hè? Maar niet getreurd: waarschijnlijk zit ik in april weer in Italië, in Bologna om precies te zijn, waar ik van plan ben om een talencursus te gaan doen! Ik heb dus besloten om niet weer herplaatst te willen worden, dit omdat ik bang ben dat er toch een grote kans is dat je niet in een leuk gezin komt, waar je goed mee kunt communiceren. En uit je tussenjaar moet je halen wat erin zit, toch?

Maargoed. Woensdag ben ik weer terug gegaan naar het gezin met de kinderen, 's middags hadden ze gym en 's avonds kwam Matteo thuis, en hebben we dus met z'n vieren gegeten. Donderdagochtend kwam ik Linda weer voor het eerst tegen, die vroeg of ik vond dat het beter ging. Nou... soms wel, soms niet, en toen heb ik maar gezegd dat ik niet denk dat het beter wordt. Toen heb ik maar zo snel mogelijk een vliegticket geboekt, deze voor donderdag een week later.

In het weekend ben ik het huis ontvlucht. Op zaterdag ben ik naar Turijn gegaan en heb ik twee musea bezocht, dit was erg leuk! Ik ben eerst naar het Egyptische museum geweest, het op een na grootste ter wereld. Vooral de beeldenafdeling was er gindrukwekkend. Daarna ben ik naar het filmmuseum geweest. Dat was eigenlijk niet heel bijzonder, maar de grote zaal waarin je liggend oude films kon kijken was wel erg leuk. Het filmmuseum zat wel in het bekenste gebouw van Turijn, een wat vreemd gevormde hoge toren, met een soort van Sjakie en de chocoladefabriek lift naar een panorama uitzicht, dit heb ik uiteraard ook gedaan. Op zondag ben ik naar Milaan geweest, hier heb ik als eerste de Dom bezocht, waar de zondagse mis begon inclusief kerkorgelmuziek en gezang, dus dit was ook erg leuk. Daarna ben ik naar het Teatro alla Scala geweest, een van de bekenste operatheaters ter wereld, en heb ik het bijbehorende museum bezocht. Deze bestond voornamelijk uit portretten van veel mensen die ik niet kende, en Verdi. Heel veel portretten van Verdi. Verder heb ik nog wat rondgelopen en wat winkels bezocht.

Verder is er niet veel bijzonders meer gebeurd. Ik heb nog steeds mijn au pair werkzaamheden verricht en lekker geknutseld met de kinderen, en 's ochtends af en toe Chivasso bezocht. Je kunt daar nog best leuk wandelen langs de Po. Ik vind het wel erg vervelend dat het zo gelopen is, maar ik ben toch blij dat ik weer thuis ben. Op naar Bologna!

Week 2

Aangezien ik mezelf heb beloofd om volkomen eerlijk te zijn over mijn ervaringen als au pair, kan ik nu wel zeggen dat ik op het randje van de afgrond balanceer.

Maar laat ik eerst vertellen hoe mijn week verder verlopen is.

Zaterdag heb ik afgesproken met Andrea, een au pair uit Zwitserland, en hebben we samen koffie gedronken in Chivasso. Dit was erg gezellig, het was ook wel fijn om je ervaringen te kunnen delen! Zelf had zij nogal wat moeite met het Engels leren aan de kinderen, hier heb ik ook last van, dus we hebben elkaar wel wat advies kunnen geven. Vrijdag gaan we naar het befaamde Egyptische museum in Turijn! Zondag zouden we misschien gaan skien, nu bleek dat ik niet in de auto paste en mocht ik dus niet mee. Dit vond ik wel jammer, maar ik snap ook wel dat de ouders soms wat tijd alleen met de kinderen willen (vooral omdat ze allebei zo hard werken). Ze hadden beloofd dat ik die week daarna wel meemocht.

Maandag bleven de kinderen slapen op school en hoefde ik dus pas vanaf 4 uur op te passen. Daarvoor heb ik een beetje geprobeerd om de enorme hoeveelheid speelgoed uit te zoeken in de speelkamer (niet te doen). Dinsdagochtend heeft Linda gezegd dat ze vond dat de kinderen te weinig Engels leerden en dat ze het ook niet leuk met mij vonden, dus stelde ze voor dat ik met ze zou gaan knutselen. Dit bleek een groot succes, misschien zelfs een iets te groot succes, want het is best wel lastig om elke dag 3 knutsels uit je mouw te schudden (we willen nog meer knutselen, nog meer!). Dit heeft me ook wel geholpen om de kinderen Engels te leren; ze kunnen nu allebei bijna tot twintig tellen, weten ook al een groot aantal kleuren en ook al een paar losse woordjes, zoals sneeuw, water, bloem...

Woensdagmiddag heb ik samen met oma Vittoria naar gymnastiek gebracht, een wandelingetje gemaakt en een kop koffie gedronken. 's Avonds zou ik met de kinderen en de buurjongen eten en daarna de kinderen naar bed brengen. Dit ging goed, totdat ik de kinderen naar bed moest brengen. Ludo gedroeg zich als een typische driejarige en ging zich onder de tafel verstoppen, wegrennen, huilen.... Negeren bleek uiteindelijk het beste en ik kreeg ze in hun pyama voor de tv (veel te laat natuurlijk), dus toen kwam hun vader een beetje op het verkeerde moment thuis en heeft het van mij overgenomen. Donderdag bleven de kinderen weer op school slapen, daarna hebben we weer gezellig lopen knutselen.

Vrijdag verliep ongeveer hetzelfde, toen pas kwam ik er ook achter dat het gezin van plan was om het hele weekend te gaan skien en dat ik weer niet meekon. Matteo stelde voor om de buurjongen te smsen om te vragen of hij nog iets leuks ging doen en of ik dan misschien mee zou kunnen, dit vond ik wel prima. Op zaterdag ben ik dus eerst in mijn eentje naar Turijn geweest, eerst op zoek naar mijn talencursus, die ik niet kon vinden,en later heb ik gewoon een beetje rondgelopen. Turijn is best wel een leuke stad, het was nu wel erg rustig vanwege de kou. 's Avonds ben ik uiteindelijk wezen eten en later uitgeweest in Turijn met wildvreemde mensen, wat best wel een hele ervaring was. Een vriend van hem werkt bij een aantal clubs, waardoor we dus gratis naar binnenkonden (die vriend zag er ook echt uit als zo'n maffiaclubbaas, in pak en met een hoed op, echt geweldig!). Ook had hij een gereserveerde tafel voor hem en zijn harem, waarvoor hij mij wel een leuke toevoeging vond (I loooove your eyes!). Het publiek in de club bestond voor 75% uit mannen, waarvan 90% geepileerde wenkbrauwen had, en voor 25% uit sletjes. Je kon er geen bier of wijn drinken, alleen maar champagne of wodkalime, en af en toe kwamen er danseressen aan touwen aan het plafond hangen. Kortom: niet echt iets voor mij, maar het was wel erg grappig (vooral als die geepileerde wenkbrauwenvriend het zoveelste meisje probeerde te versieren en weer afgewezen werd). Uiteindelijk waren we weer om 6 uur thuis en heb ik die zondag de was gedaan en disneyfilms gekeken.

Zondagavond kwam het gezin weer thuis, en ik schrok ervan hoe vervelend ik dat vond. Ik kreeg ook meteen gezeur aan te horen van Linda dat er stof bij de droger lag (wat ik nog niet had opgeruimd omdat er nog een was in de droger zat). Dit soort dingen gebeuren heel vaak, en ik ben echt heel stil en netjes. Ik heb het gevoel alsof ze het liefst niet willen merken dat ik er ben, en daarom moet ik ook op mijn tenen door het huis heenlopen en alle stofkruimeltjes achter me opvegen, en ik zit danook het liefst op mijn kamer. Na een weekend alleen maar met hun ouders en zonder mij was het voor de kinderen natuurlijk vervelend dat ik er weer was, een teken dat er weer een weekzonder hun ouders zat aan te komen. Hierdoor hebben ze zich ook behoorlijk onbeschoft tegenme gedragen, al konik geen woord verstaanvan wat ze tegen me hebbengezegd.Maandagochtend heb ik een gesprek met Linda gehad over hoe hetging, dat was welfijn. Zij vondvolgens mij dat hetslechter gaat dan dat ik het vind gaan, maar ik voel me hier absoluut niet gewenst, dus misschien is het beter als ik hier wegga. We hebben afgesproken dat we het nog een week aankijken (mijn idee, zij vonddat ikde oplossing moest verzinnen), maar ik denk dat ik hier vooralsnog het liefste weg wil.Nu ga ik dus bedenken of ik een full time talencursus wil gaan doen of nog een keer au pair wil zijn. Ik ben voornamelijk bang dat ik dan tegen dezelfde communicatieproblemen op ga lopen.

Toch heb ik geen spijt dat ik au pair geworden ben en ik raad het zeker niemand af! Wel kan ik als tips meegeven om duidelijke afspraken en schema's op te stellen met je gastouders en een zo actief mogelijke houding aan te nemen. Af en toe praten over hoe het nu gaat is ook een aanrader. Dit is voor mij een beetje de mist ingegaan omdat de ouders voortdurend werken en tegelijk met de kinderen naar bed gaan.

Nu ga ik eten met opa en oma. Ik moet zeggen dat het hier een stuk gezelliger is!

Baci!

Week 1

Ciao!

Maandag ben ik aangekomen in Italie, en tot nu toe bevalt het erg goed! Nadat ik vanuit Milaan met heel veel moeite mijn natuurlijk weer veel te zware bagage in gelukkig de goede treinen heb gekregen, (gelukkig waren er heel veel aardige Italianen die me graag hielpen met mijn bagage), kwam ik ongeveer 2,5 uur later aan in Chivasso, waar ik werd opgehaald door Linda, de moeder van de twee kinderen. Linda is echt heel aardig en kan ook behoorlijk goed Engels, dusdat is heel erg fijn! Het eerste wat mij opviel was de sneeuw. Er ligt hier nu ongeveer 60 centimeter, dat is zeer ongebruikelijk, dus het internet ende telefoon ligt eral driedagen uit en het openbaar vervoer is ook een enorme chaos. Ik bof dus dat ik nu even gebruik kan maken van de computer van opa en oma.

Toen ik aankwam in het huis was Vittoria op dat moment bij opa en oma en zatLudovicio nog op het kinderdagverblijf, dus ik had de tijd om even wat te eten en mijn spullen uit te pakken, nadat Linda mij een rondleiding door het huis gegeven had. Rond 4 uur kwamen de kinderen en opa en oma thuis, dus die heb ik toen ontmoet. Het zijn erg leuke kinderen, die lekker veel Italiaans tegen me aan het brabbelen zijn. Op zich is dat wel lastig, ze vinden het erg moeilijk om te begrijpen dat ik geen Italiaans kan. De communicatie gaat dus niet erg soepel, maar ik denk dat dat na een paar weken wel beter zal gaan. Die avond hebben we samen met oma pizza gebakken en kreeg ik een masker voor carnaval, wat ze hier blijkbaar groots vieren, dus ik ben erg benieuwd!

Dinsdag was mijn eerste werkdag, ik moest van 1 tot 4 op Vittoria passen, daarna zou Ludovicio thuiskomen met opa en oma. Linda stelde voor om een spelletje te doen zodat Vittoria lichaamsdelen in het Engels zou kunnen leren en aan het begin vond ze dat nog wel leuk, maar later niet meer (non mi piace!). Ze mag elke dag 1 uur op de Ipad, en die andere twee uur moet ik spelletjes met haar doen en haar proberen Engels te leren. Dit is wel erg moeilijk, ze vindt het leuker om mij Italiaans te leren. Ik probeer gewoon om zo veel mogelijk Engels tegen haar te praten. Ze raakt nu wel steeds sneller geirriteerd als ik iets niet begrijp, dat is wel vervelend (non capite niente!). Het is een stuk makkelijker als de volwassenen erbij zijn, dan praat ze wel graag Engels. Ook vindt ze het vervelend dat ze niet naar haar moeder toe kan, die boven zit te werken. Nouja, tot nu toe gaat het verderbest goed.

Woensdag en donderdag heb ik ook van 1 tot 4 opgepast, verder ben ikbeide ochtendennaar het centrum van Chivasso toegelopen om wat dingen voor mijn telefoon te regelen. Het is wel echt een heel leuk stadje, met leuke huisjes en een mooie kerk enzo.Woensdagmiddag was er een kinderfeestje van Vittoria's 'boyfriend' in een antiekwinkel, dus dat was best bijzonder! Allemaal Italianen die geen woord Engels spraken, maar wel een meneer die dacht dat ik Frans was en dus Frans tegen me begon te praten (kon ik die taal ook nog even bijspijkeren, haha!). Donderdagmiddag ben ik bij opa en oma wezen slapen, zij zijn ook erg aardig. Opa kan een miniscuul beetje Engels en oma helemaal niet, dus dat is ook lastig communiceren. We hebben lekker Italiaans gegeten, wat bestond uit vlees gefrituurd in olijfolie, aardappeltjes gefrituurd in olijfolie, en als toetje een soort van pudding, ook gefrituurd in olijfolie (echt waar, en het was nog best wel lekker ook!). Voor het slapen gaan hebben we met zn allen (ook de kinderen) espresso gedronken. Kinderen van 5 en 3 die espresso drinken, ook best bijzonder....

Nu zit ik nog steeds bij opa en oma, om 1 uur komt Vittoria weer thuis en ga ik beneden weer tijd met ze doorbrengen :) Dit weekend gaan we misschien skieen, en waarschijnlijk spreek ik ook iets af met een mede Au Pair uit Zwitserland. Ik hoop wel dat ik straks thuis weer internet heb.

Baci, Anouk

Gelukkig nieuwjaar!

Over minder dan een maand vertrek ik alweer naar mijn gastgezin! Het is uiteindelijk het gezin geworden waar ik voor het eerst mee heb geskyped, en daar ben ik dan ook heel erg blij mee. Ik begin nu wel wat zenuwachtig te raken, en ik denk dat ik ook wel met gemengde gevoelens ga vertrekken, maar ik heb er ook wel heel erg zin in! 30 januari kom ik aan in Milaan.

Nu heb ik nog tijd genoeg om mijn verzekering te regelen, mijn koffer in te pakken en afscheid te nemen, en dan ga ik!

x Anouk

Welkom op mijn Reislog!

Hallo en welkom op mijn reislog!

Dé plaats om op de hoogte te blijven van alle avonturen en ervaringen tijdens deze reis. Vanaf nu zul je hier dan ook regelmatig nieuwe verhalen en foto's vinden, en via de kaart weet je altijd precies waar ik me bevind en waar ik ben geweest! Meer informatie over mijzelf en de reis die ik ga maken vind je in het profiel.

Wil je automatisch een mailtje ontvangen wanneer er een nieuw verhaal of een nieuwe fotoserie op deze site staat? Meld je dan aan voor mijn mailinglijst door je e-mail adres achter te laten in de rechter kolom.

Ik zie je graag terug op mijn reislog en laat gerust af en toe eens een berichtje achter!

Leuk dat je met me meereist!

Groetjes,

Anouk

Het begin...

Hoi allemaal!

Zoals de meeste van jullie wel zullen weten zal ik waarschijnlijk over een maand of 3 gaan werken als au pair in Italië! Ik zal bij het begin beginnen.

Hoe ik op het idee gekomen ben weet ik zelf ook eigenlijk niet zo goed. Ik wilde graag een tussenjaar nemen om in eerste instantie vrijwilligerswerk te gaan doen in Zuid-Amerika, omdat ik nog niet wist wat ik wilde gaan studeren. Na enig uitzoeken kwam ik erachter dat mijn ouders dit eigenlijk niet zo'n leuk plan vonden en dat het financieel ook niet erg aantrekkelijk was. Toen heb ik wat dichter bij huis gekeken naar taalcursussen in Spanje, maar heb toen uiteindelijk toch besloten dat ik Italiaans wilde leren. Een combinatie van een talencursus, een verblijf, optimale integratie in de cultuur van Italië en werken met (hopelijk) lieve kindjes gaf als au pair gaan werken als uitkomst. Na enig nadenken heb ik me toen ingeschreven bij Travel Active, het bureau waar ik al eerder had geïnformeerd over het vrijwilligerswerk. Ik kreeg een aanmeldpakket opgestuurd waarin je zo veel mogelijk over jezelf moest invullen in het Engels, een brief schrijven in het Engels, een fotoalbum maken, referenties halen, belangrijke papieren kopiëren etc.. Dit heeft wel wat tijd gekost, zeker omdat ik het steeds bleef uitstellen.
Nadat ze mijn pakket hadden ontvangen, ben ik gebeld door de organisatie en hebben ze een kort interview gegeven in het Engels, wat volgens mij best goed verliep.

Dinsdag ben ik officieel geaccepteerd voor het programma (zonder dat ze mijn referenties hebben gechecked; blijkbaar heb ik een zeer goede indruk gemaakt) en woensdag hadden ze al een mogelijke familie voor mij gevonden! Vandaag heb ik geskyped methet gezin. De ouders waren heel aardig en konden allebei erg goed engels, dus dat is zeker een pluspunt, en de kinderen kwamen erg lief en knuffelig over :) Ik weet alleen niet of het goed ging of niet eigenlijk, we hebben wel een half uur gepraat ongeveer en ik heb wat vragen gesteld, maar ik ben bang dat ik misschien iets te gereserveerd overkwam. Nouja, daar kom ik vanzelf wel achter.
Ze wilden ook graag dat ik wat eerder zou komen, aan het begin van januari al! Het gaat nu wel allemaal heel snel opeens, haha.

En stel dat het allemaal niet lukt.. Dan ga ik wel op een andere manier naar Italië toe. Of naar een ander land. Maar ik hoop dat het lukt!
Ondertussen besteed ik mijn tijd aan Italiaans leren.... wat me nog niet zo best afgaat.